SCHIEDAM - Aan de zijgevel van apotheek Jansen aan de van Swindensingel verrijst een berglandschap, dat op zijn minst opmerkelijk genoemd mag worden. De vele kleuren paars, maar ook wit en zwart geven het gebouw een heel ander gezicht. Het werk is van de hand van casual artist Nina Valkhoff , een jonge Schiedamse met veel ambitie. „Mensen doen vaak zo moeilijk. Kunst is gewoon wat je mooi vindt."

Casual art: het is een Engelse term, die staat voor ' kunst met de voeten op de grond'. Er is geen goed Nederlands woord voor, maar de bedoeling is helder: kunst hoort overal en bij iedereen. Op het werk, in de huiskamer, op straat, in de crèche. Kunst als onderdeel van het leven, maar niet als geïsoleerd stuk erfgoed, dat zorgvuldig bewaard moet worden in een kast, vitrine of museum.
Nina Valkhoff is een van de jonge vertegenwoordigers van de stroming en brengt op dit moment haar werk in stelling aan de Van Swindensingel. De aldaar gevestigde apotheek Jansen ondergaat een metamorfose die zijn weerga niet kent. Er ontstaat een paars berglandschap, met een eindeloos uitzicht. „Het moest iets vrolijks zijn." verklaart Valkhoff. „Schoon en helder moest het zijn, want 's avonds is het daar vrij donker. Ik had in de eerste instantie een beeld van grote pillen en spuiten in gedachten, maar zoiets kan er voor mensen al gauw een beetje eng uitzien." De apotheek is haar derde grote opdracht in zeer korte tijd. Puur toeval, hoewel Nina natuurlijk niet zomaar werd gevraagd.

„De eigenaar van de salsadansschool waar ik kwam hoorde dat ik kon tekenen en zei: ik wil wel een schildering van jou op de deur hebben. Die heb ik toen gemaakt. Op een gegeven moment was ik aan het werk, en komt de eigenaar van Dance Club Layla in Rotterdam langsrijden. Die wilde meteen een heel groot stuk geschilderd hebben. Zestig vierkante meter! Tja, zo is het eigenlijk gaan lopen."
En toen kwam de eigenaar van de apotheek. Nina knikt. „Die had inderdaad mijn werk gezien, en vroeg of ik de gevel van Jansen kon schilderen. Ik heb eigenlijk best wel geluk gehad."

Spaghetti

Ze is open, eerlijk, zichzelf, bewust, daadkrachtig, lief en zachtaardig. Ze zat al op haar zestiende op de kunstacademie, maar wist al vrij snel dat die niet voor haar was weggelegd. „Het eerste half jaar zat ik op de afdeling autonoom", vertelt ze. „Maar daar deden de docenten echt gekke dingen. Een pan spaghetti boven hun hoofd leeggooien bijvoorbeeld. En dan de vraag stellen wat daar nou de diepere betekenis van is. Dat was me iets te vaag. Toen ben ik illustratie gaan doen.Dat lag me ook meer. Maar in de loop van de opleiding moest ik steeds méér gaan produceren. Er was geen vrijheid. Op een gegeven moment raakte ik geblokkeerd. Dus ben ik gestopt."

Nu werkt ze dus op eigen houtje. En hoewel het toeval misschien een grote hand heeft gehad in haar levensloop, is ze beslist geen eendagsvlieg. Ze bruist van de energie en van de ideeën. Een zelfstandig kunstenaar, die echter geen zweverige etiketten aan kunst plakt.
„Kunst? Dat is wat ik mooi vind. Als ze me dat op de academie horen zeggen, zullen ze me wel voor gek verklaren. Maar mensen doen vaak zo moeilijk. Ik heb geen zin om kunstig met een Rivellaatje Light te gaan staan ouwehoeren, alleen maar omdat het over kunst gaat. Ik hou bijvoorbeeld ook niet van musea. Die zijn zo saai. Ik sluit niet uit dat ik wel wil exposeren, en als ik door een museum gevraagd word zou ik dat ook doen. Maar dat is dan meer voor de grap, dan omdat ik dat echt zou willen."

Contrasten

Wat ze echt wil is schilderen, tekenen, fotograferen, eigenlijk alles wat ze leuk vindt en de klant leuk vindt. Ik hou heel erg van contrasten. Kleurencontrasten, licht en donker. Dat is denk ik het meest kenmerkende aan mijn werk. Voor mijzelf zou ik bijvoorbeeld geen landschappen schilderen, maar de opdracht van de apotheek vind ik geweldig. Ik neem in principe elke opdracht aan. Behalve als ik er morele bezwaren tegen heb. En opdrachten die ik echt niet wil of kan uitvoeren. Maar in mijn vrije werk gaat het vooral om mensen. Vormen van gezichten vind ik het meest interessant."
Casual art: Er blijven altijd mensen die het niet willen begrijpen. Het zijn vooral de ouderen, die iets mompelen van 'die jeugd van tegenwoordig.'
„Het meest grappige was wel iemand die aan de balie van de apotheek kwam en zei: "Weet u dat er iemand tegen uw muur aan staat te spuiten?" Daar moet ik dan wel om lachen. Maar verder hou ik me er niet zo mee bezig. Ik ga gewoon maar door", besluit Nina Valkhoff.
Apotheek Jansen houdt op zaterdag 15 maart open dag, en dan kan Nina's werk in vol ornaat worden bekeken.

Meer informatie is op te vragen via de website www.ninavalkhoff.nl.

Het Nieuwe Stadsblad, donderdag 13 maart 2003